Henk Teunissen.nl

NIJMEGEN – Veel subsidiebanen in Nijmegen hebben hun langste tijd gehad. Het college van B en W wil vijf- van de zevenhonderd arbeidsplaatsen wegbezuinigen.
Lees verder bij De Gelderlander

Reactie van de werkvloer: Ik dacht ooit ook via een subsidie-baan een vaste job te kunnen krijgen en tot tweemaal toe heb ik twee jaar erg hard gewerkt maar tot tweemaal toe na twee jaar eruit gegooid en géén vaste reguliere job gekregen. Via de achterdeur namen ze een volgende subsidie-kracht aan voor twee jaar want dat mag maximaal twee jaar.
Omdat ik een beperking heb waar ik niet om heb gevraagd werd ik ook nog eens als mellkoe
gebruikt en misbruikt!!!
Ik ben er niet rouwig om dat de subsidie-banen verdwijnen want het is sowieso niet eerlijk om deze mensen een minimum-loon te betalen terqwijl ze net zoveel en hard werken als reguliere krachten, ik durf zelfs te zeggen dat ik dit een vorm van verkapte slavernij vind en een schande dat de Gemeente Nijmegen dit kennelijk schaamteloos denkt te kunnen/mogen doen maar wel tegelijkertijd de mond vol heeft van opkomen voor onrecht etc…
Gemeente Nijmegen: Denk eens na wat u met al deze mensen heeft gedaan!!!!
De Gelderlander Thea – 20-06-2010 | 13:26

Reactie van Henk Teunissen: Het zou ons Nijmeegs College sieren, ervoor te zorgen dat mensen in de huidige subsidiebanen naar vast werk begeleid worden, ik zie dat het liefst op de plaats waar zij nu reeds functioneren.
Bij het UWV draait alles al jaren om de getalletjes en niet om de successen of de menselijke maat. Gemeentes moeten er zelf werk van maken zodat onze volksvertegenwoordigers er grip op houden. Het UWV moet dus gewoon terug naar zijn oude leest.
Iedereen hoort mee te tellen en mee te doen in Nijmegen. Als je een uitkering hebt hoef je echt niet veroordeeld te zijn aan lamlendig deurposthangen. Meedoen is dan een eerste beloning doch moet er wel zicht zijn naar meer beloning.
Henk Teunissen – 20-06-2010 | 13:01

Wie mij kent weet dat ik weinig over het privédomein, mijn gezin en familie schijf. Doch mijn eigen ervaringen deel ik hier graag  net als anderen dat via sociale netwerken als er een is facebook doen.

Mijn  weekeinde kon niet meer stuk nadat ik mijn kleinzoon Damian weer eens gezien heb. Een pracht ventje die al dapper onderzoekend en woordjes kopiërend rondstapt. Hij bracht mij direct terug naar een klein kwart eeuw geleden toen mijn zoons rond die zelfde leeftijd waren.

Nu ik dit stukje schrijf realiseer ik mijzelf dat er in 25 jaar erg veel is gebeurt en veranderd en ik met de kennis van nu bepaalde zaken beslist heel anders aangepakt zou hebben. Deh git nie! Dus dan maar het beste van de toekomst maken.